Σαν σήμερα το 1827… 08/10

Σαν σήμερα το 1827 διεξήχθη η καθοριστική για την ανεξαρτησία του Ελληνικού Κράτους, ναυμαχία του Ναυαρίνου στην Πύλο. Το 1827 η Ελληνική Επανάσταση βρισκόταν σε κρίσιμο σημείο και κινδύνευε με πλήρη κατάρρευση σε όλα τα μέτωπα καθώς στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχε σχεδόν κατασταλεί. Οι μοναδικές εστίες επανάστασης που παρέμεναν ενεργές βρίσκονταν στην Ανατολική Πελοπόννησο οι οποίες κινδύνευαν άμεσα από τις δυνάμεις του Ιμπραήμ. Την κρίσιμη αυτή στιγμή οι Ευρωπαϊκές Μεγάλες Δυνάμεις άλλαξαν διπλωματική στάση απέναντι στον ένοπλο ελληνικό αγώνα, τον οποίον πλέον αντιμετωπίζουν φανερά ευνοϊκά.

Το μεγάλο ρεύμα φιλελληνισμού που απέκτησε διεθνείς διαστάσεις και έβλεπε με συγκίνηση τον άνισο αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία τους, οι ωμότητες και οι βιαιοπραγίες των Οθωμανών απέναντι στους αμάχους ελληνικούς πληθυσμούς, η φιλελεύθερη τροχιά που έδωσε στην εξωτερική πολιτική της Αγγλίας ο Υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Κάνινγκ, αλλά και η ίδια η αποφασιστικότητα των Ελλήνων να διεκδικήσουν την ελευθερία τους μέσω του ακατάβλητου και μέχρις εσχάτων επαναστατικού αγώνα, ήταν παράγοντες που έδρασαν καταλυτικά στην μεταστροφή της στάσης των Μεγάλων Δυνάμεων, οι κυβερνήσεις των οποίων αντιλήφθηκαν ότι η έναρξη των επίσημων διπλωματικών διαδικασιών για την ανεξαρτησία του Ελληνικού Κράτους ήταν μονόδρομος καθώς το υπαγόρευαν όχι μόνον οι παραπάνω παράγοντες αλλά και οι ίδιοι οι κανόνες της ρεαλιστικής πολιτικής. Έτσι, τον Ιούνιο του 1827 υπογράφτηκε στο Λονδίνο συνθήκη μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, που καθόριζε τους όρους της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Σύμφωνα με τη συνθήκη, ιδρυόταν αυτόνομο ελληνικό κράτος φόρου υποτελές στον Σουλτάνο .

Οι μεγάλες δυνάμεις συμφώνησαν να αποστείλουν ναυτικές δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο για να επιβάλουν την πολιτική τους και να εξασφαλίσουν την κατάπαυση του πυρός και τον τερματισμό του πολέμου. Να τονιστεί ότι στην συμφωνία υπήρχε μυστικό πρωτόκολλο που προέβλεπε διορία ενός μηνός στην Υψηλή Πύλη να αποδεχτεί τη διαμεσολάβηση των Δυνάμεων, μετά το πέρας της διορίας οι πολεμικοί στόλοι εξουσιοδοτούνταν να καταφύγουν σε οποιαδήποτε ενέργεια έκριναν απαραίτητη, προκειμένου να επιβάλουν την επίτευξη ειρήνευσης. Αυτό βέβαια έδινε σιωπηρά την δυνατότητα ένοπλης επέμβασης στους συμμάχους, γεγονός που θα διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην συνέχεια. Έτσι ο αγγλικός στόλος υπό τον αντιναύαρχο Κόδριγκτον, ο γαλλικός υπό τον υποναύαρχο Δεριγνύ και ο ρωσικός υπό τον υποναύαρχο Χέυδεν, κατέπλευσαν στην Πελοπόννησο για να επιβάλουν τους όρους της συνθήκης και την άμεση κατάπαυση των εχθροπραξιών. Η ελληνική πλευρά δέχτηκε αμέσως την πρόταση των τριών Συμμάχων, ενώ ο Σουλτάνος ήταν άκρως αντίθετος με αυτήν συνθήκη την οποία θεωρούσε ως παράνομη επέμβαση στο κράτος του. Εξάλλου από πλευράς Σουλτάνου μία τέτοια συνθήκη δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή από την στιγμή που η καταστολή της επανάστασης είχε σχεδόν επιτευχθεί στην Στερεά Ελλάδα από τον Κιουταχή και στην Πελοπόννησο από τον Ιμπραήμ. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1827 ο Κόδριγκτον, που είχε το γενικό πρόσταγμα, διαμήνυσε στον Ιμπραήμ ότι ο στόλος του βρισκόταν εκεί για να επιβάλει ανακωχή και τον προειδοποίησε ότι τυχόν άρνησή του θα τον υποχρέωνε να την επιβάλει δια της βίας.

Ο Ιμπραήμ συνέχισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις αγνοώντας πλήρως τον Άγγλο ναύαρχο. Τότε ο συμμαχικός στόλος έπλευσε στο στενό του Ναυαρίνο στην περιοχή της Πύλου, για να επιτηρεί τον οθωμανικό στόλο που βρισκόταν στο σημείο. Ο Ιμπραήμ δεν είχε καμία διάθεση όπως φάνηκε να αποδεχτεί την ανακωχή και στις 8 Οκτωβρίου ο οθωμανικός στόλος άνοιξε πυρ κατά των συμμάχων. Οι σύμμαχοι θα απαντήσουν και θα ακολουθήσει γενικευμένη ναυμαχία στην οποία ο ευρωπαϊκός στόλος, ο οποίος διέθετε αρτιότερο εξοπλισμό και μεγαλύτερη δύναμη πυρός αν και υστερούσε κατά πολύ αριθμητικά, θα καταστρέψει τον οθωμανικό. Η νίκη στο Ναυαρίνο ήταν σημαντική για την ελευθερία της Ελλάδος καθώς οι Μεγάλες Δυνάμεις με την νίκη τους επέβαλλαν με αποφασιστικό τρόπο την θέληση τους για τον τερματισμό του πολέμου και την παραχώρηση της πολυπόθητης ανεξαρτησίας στους Έλληνες, ο αγώνας των οποίων τελικά θα δικαιωθεί με την έμπρακτη υποστήριξη της Ευρώπης.